7 grudnia 2025 godz. 17:00
„Sól ziemi czarnej” reż. Kazimierz Kutz, Polska, 1969
dramat historyczny, obyczajowy
Zapraszamy na film i prelekcję wprowadzającą.
Film, poprzez pryzmat losów siedmiu braci Basistów walczących o wolność, opowiada o II powstaniu śląskim z 1920 roku. Kutz pokazuje plebejski charakter powstańczego zrywu oraz takież cechy górnośląskiej kultury (bracia idą do powstania, jakby szli na szychtę w kopalni). Tragizm miesza się w filmie z elementami komediowymi i szczególnym, regionalnym humorem.
Nagrody:
1975 -Nagroda Specjalna Wyróżnienie III- go stopnia Kazimierz Kutz za „twórcze ukazanie nurtu plebejskiego polskich wojen wyzwoleńczych, za odkrycie dla tematyki filmowej piękna regionu śląskiego, za indywidualny styl i wysokie walory artystyczne”
1970 – Złote Grono – Najlepszy film Kazimierz Kutz Nagroda za „nowe, zdecydowanie odbiegające od dotychczas prezentowanych ukazanie autentycznego patriotyzmu jak i polskości ludu śląskiego oraz za wybitne walory artystyczne, a w szczególności za piękno obrazu i dramaturgię filmu oraz jego komunikatywność,
Najlepsza scenografia Bolesław Kamykowski
Najlepsze zdjęcia barwne Wiesław Zdort
Najlepszy scenariusz Kazimierz Kutz
8 grudnia 2025 godz. 18:00
„Perła w koronie” reż. Kazimierz Kutz, Polska, 1971
dramat, obyczajowy
II część tryptyku śląskiego Kazimierza Kutza. Akcja rozgrywa się w połowie lat trzydziestych.
Film opowiada o wielkiej miłości młodego górniczego małżeństwa, splecionej z historią zwycięskiej walki strajkowej polskich górników z niemieckimi właścicielami kopalni przeznaczonej do likwidacji.
10 grudnia 2025 godz. 18:00
Paciorki jednego różańca reż. Kazimierz Kutz, Polska 1979
Fabularny, Obyczajowy
Wyznaczany codziennymi rytuałami rytm życia wielopokoleniowego domu Habryków zakłócają plany urzędników: stare osiedle górnicze ma być wyburzone pod budowę wieżowców. Górnicy w zamian dostają przydziały na mieszkania w blokach, ale stary Habryka odmawia przeprowadzki do „szuflady w betonie”. Kiedy jego opór, niezrozumiały dla wszystkich poza synem, zaczyna przybierać drastyczną formę, władze kopalni postanawiają przyznać zasłużonemu górnikowi i byłemu powstańcowi śląskiemu luksusową willę. Nie rozumieją, że dom to coś więcej niż ściany i dach.
Ostatnia, współczesna i najbardziej pesymistyczna część tryptyku śląskiego Kazimierza Kutza, z symboliczną finałową sceną pogrzebu. Karlik Habryka to ostatni śląski romantyk, toczący nierówną walkę o swoją tożsamość i małą ojczyznę z jej wartościami, tradycjami i rytuałami, niszczoną przez bezdusznych urzędników. Dla ówczesnych Ślązaków to zapis odchodzącego świata (w filmie znalazły się zdjęcia autentycznie burzonych domów Giszowca). Doskonałe, dodające autentyzmu role odkrytych przez reżysera amatorów, Marty Strasznej i Augustyna Halotty, elegijna muzyka Wojciecha Kilara i liczne nagrody, ze Złotymi Lwami FPFF na czele.



